Nelu dziękuję
Nie jest z nimi za dużo roboty, więcej z np daliami czy bylinami bo przy nich koniecznie trzeba zrobić, przy różach już niekoniecznie każdego roku, a sypnąć nawozami i tak trzeba wszystko, jak się ma na to czas i głowę bo moje w tym roku nie dostały. Owoce na tych wielgaśnych czasami wiszą dwa lata czyli krzaczory nie były cięte tak długo.

Souvenir d'Adolphe de Charvolik



Jestem zauroczona... jaki pokrój Choć w wątku o niej zobaczyłam, że rosła przy łuku... Może to jest pomysł na mego Bobka?

Wg mnie takie rozmiary powinna mieć róża Tadeusz Kościuszko, a nie miniaturowe

Przypomniała mi się moja ulubiona Lavaglut, która chyba niepostrzeżenie odeszła do Rajskich Ogrodów...

Siberko to jest róża raz kwitnąca ale za to jaki spektakl. Dla porównania równie wielka ale wcale nie powala na kolana
Souvenir de Louis Lenz



ona nawet na jednym pędzie nie ma zbyt dużo rozwiniętych kwiatków



i tak wygląda cały sezon a zapędy ma żeby zarosnąć cały ogród bo w ciągu sezonu wypuszcza pędy długości 4-5 metrów

Bajecznie Majeczko , po prostu różany zawrót głowy

Tak, to fajnie wygląda. Piętrowo posadzone, lawenda jako border.

Dziękuję.
Miłko pomiędzy lawendą wiosną kwitną szafirki.

to jedna z gigantów wcześniej pokazywana Souvenir de J. Marmet kwitnie na swoim prawie 10 metrowym pędzie



tu też Souvenir de J. Marmet i Clair Renaissance



I to koniec czerwca i wielkiego pokazu różanego.

Śliczne wszystkie roże ale miniaturka piękna ,wpisana na liście chciejstw

Alba Meidiland róża która potrafi poziomo zająć wszystko w koło, rośnie jak głupia, mocno cięta ze względu na swoją zaborczość i multum maleńkich kolców czepiających się wszystkiego

16.06.



02.10. miałaby więcej ale ciągle ją przycinam

American Pilar potrzebowała aż 4 lat żeby osiągnąć zadowalające rozmiary.







pojedynczy kwiatuszek niewielki

Piękne te giganty Zresztą mniejsze towarzystwo też Nie mam pojęcia, jak można ogarnąć tyle "drutu kolczastego"

Siberko z miłością a chwilami z wściekłością.

edulkot napisał:
Lepiej się tego nie da ująć!
Z ogromną przyjemnością oglądam u Ciebie te giganty i szczerze przyznam, że po cichu sobie gratuluję, że poszłam w mniejsze a tych w rozmiarach XXL;) mam tylko 2. A i tak kilka razy w sezonie są o krok od wykarczowania;), jak próbują mnie oślepić albo oskalpować.

Podziwiam Cie szczerze Jak sobie radzisz z olbrzymami Ja nasadziłam róż w długim szeregu, głównie rugosy i po kilku latach w ich gąszczu miałam wszystko: chmiel dusiciel i siewki drzew- jawory, graby, leszczyny... M. walczył z tymi potworami ponad dwa tygodnie, ale to dopiero początek walki

Edit: A jeśli mówimy o skalpowaniu Janeczko, to kiedyś u Majki popełniłam wpis: o Prickly Red

Janeczko o skalpowaniu czy wydłubywaniu oczu nie ma mowy, przypinanie czy zaczepianie o coś wystające pędy to u mnie odruch bezwarunkowy. Mam w kieszeniach szmurki czy nawet zostają na róży klamerki, ostatecznie pęd zawijam o inny trzymający się stabilnie albo brutalnie łamię. Choć ostatnio zaczynają wystawać bo ciągle jestem w niedoczasie. Najbardziej obawiam się o bezpieczeństwo wnuka i zięcia więc mie raz idę w obchód z sekatorem i robię czystki niesfornym pędom.

Marysiu nie znalazłam tam Twojego wpisu.
Rugosy to specyficzny gatunek róż i lepiej nie sadzić ich zbyt gęsto. Współczuję tej roboty.

Dziwne, że się nie wyświetla bo mnie się wyświetla - jest na stronie 246 ale jest napisane, że temat zablokowany bo chciałam zacytować. A wcześniej wyświetlił mi się, gdy wpisałam w szukaj nazwę róży.

nowababka napisał:
U mnie też jest aktywny odnośnik.

Ja właśnie jestem w permanentnym niedoczasie ale poza tym uważam, że są złośliwe i prowadzą ze mną celową wojnę.

Odnośnik aktywny, tylko że u mnie ten wpis jest na kolejnej stronie dopiero... pewnie u Majki też... natomiast jak się wyloguję, przenosi od razu tam, gdzie trzeba.... a temat zablokowany, bo to część pierwsza Majki wątku, już zamknięta... ale ja zacytować mogę... voila

nowababka napisał:

Teraz doczytałam.
Do róż, zwłaszcza tych gigantycznych i kolczastych trzeba podchodzić ze spokojem, czystym umysłem i skupieniem na tym co się robi. Nie pozwalałam nikomu ciąć róż bo zwłaszcza chłopy to by tylko siłą targali. Jak były grube pędy to najpierw sama te cieńsze obcinałam i zostawał tylko gruby kikut, który w żaden sposób nie mógł zaatakować nikogo. Dlatego u mnie nikt od róż nie ucierpiał, a ja najczęściej nadziewałam się na kolce przy pracy przy roślinach rosnących obok róż.