Ja chciałam kiedyś posadzić skimie (właśnie dla tego widoku), ale po pilotażowej jednej sztuce, zrezygnowałam, bo coś się u mnie jej nie podobało i ... odeszła.
Nie znam się na kalinach, ale co one takie wyrywne?

takasobie napisał:
Bo one zasadniczo tak mają, to są kaliny bodnantskie. Bardziej na południe od Polski grudzień, a nawet listopad, to ich naturalny okres kwitnienia, tylko problem jest w naszym aktualnym klimacie. Przez temperatury startują już teraz z kwitnieniem, a potem jednak przychodzi te -10 (i mniej) i już rozwiniete kwiaty tego nie wytrzymują. Gdybyśmy mieli teraz temperatury bliżej zera (nie mówiąc o ujemnych), to rozkwitałyby normalnym kalendarzowym przedwiośniem i dociągały z nim do kwietnia/maja.

Poprawka: December Dwarf to nie bodnantska a wonna. Ale ma takie same zwyczaje;).

Na szczęście te kaliny, jeśli teraz przemarzną, i tak wiosną zakwitną masowo. Niezniszczalne są I jak pachną

W Irlandii te kaliny kwitły na przełomie stycznia/lutego, ale to nic dziwnego,
w tym samym czasie kwitła tam porzeczka krwista, a u mnie kwiecień/maj.
I jeszcze nie tak dawno porzeczka obrywała zimą i kwitła na gałązkach do granicy śniegu.
To samo laurowiśnia, dzikie siewki przywiezione z Irlandii biedowały, wymarzały do śniegu, w końcu padły.
Teraz widuję kilkuletnie żywopłoty z laurowiśni, może to kwestia odmiany, ale też zmiany klimatu.
Może i kaliny będą nam pachniały zimą??????

Czasu z gumy życzę, szczególnie poza Krakowem... a wszędzie szczęścia i pomyślności!

Na udane spotkania ogrodowe też liczę..

Wzajemnie, Nelu! Żebyśmy miały czas, siły i środki na ogrodowe i nie tylko:) przyjemności!

A przy okazji, jak już Nela odkopała mi wątek:)
Kraków dziś wczesnym popołudniem:


I zdjęcia od mamy z naszego dalekiego wschodu;):




Pewnie dzisiejszej nocy Kraków znowu trochę pobieli jednak przy niewielkich ale dodatnich temperaturach śnieg nie ma szans na utrzymanie się.

U nas tez dzisiaj trochę pobieliło nawet odśnieżanie z rana zaliczyłam

Danusia napisał:
Mam nadzieję, że to lubisz , bo zdaje się, że teraz ma mocniej sypnąć właśnie na południu. Albo masz kogo posłać na zastępstwo;).
Ja muszę skoczyć w weekend na wieś uzupełnić kotom karmę, bo gdyby nie to, to do odwilży bym się tam nie zapuszczała .

Nie mam problemu lubię odśnieżać ale przez ostatnie mrozy najmłodszy syn jest w domu jakby trzeba było częściej niz raz na dzień

Zdawało mi się, że Danusia do Krakowa śnieżką mogłaby dorzucić a taką macie różną pogodę,
nie do wiary

nelu-pelu napisał:
Dziś już nie tak bardzo

Janeczko, zima jest i śnieg być musi I jakaś sprawiedliwość! Jak wszyscy, to wszyscy!
Przed śniegiem już wile roślin miało nogi w blokach, u mnie też w pąkach, szczypiorkach.

takasobie napisał:
Jak mówią: co zrobisz, jak nic nie zrobisz?

Udało mi się wreszcie dziś dojechać na wieś



powolutku i ostrożnie, bo droga jak widać (ze dwa dni temu jakiś pług nią na pewno przejechał, wdzięczna jestem!).
Pożyczyłam od mamy łopatę do odśnieżania, żeby mieć czym odkopać sobie wjazd z szosy i gumowce z wysoką cholewką ale okazało się, że śnieg jest lepszy;) i 40 cm cholewki to za mało jak na to, co spadło. Łopatą też za dużo się nie namachałam, bo na szczęście chodnikiem zajęło się miłosierdzie gminy;) (odśnieżając przez całą długość wsi, nie że tylko fragment przyległy do mojej działki) i odkopać musiałam sobie tylko mały fragment, żeby samochód nie wystawał na drogę. Resztę olałam, zamiast gimnastyki z łopatą wybrałam śnieg w cholewkach. Pomartwiłam się przez chwilę o koty, bo brakowało śladu kocich łapek od południowej strony, były tylko te z zachodniej i północnej ale okazało się, że bystre zwierzątka, zamiast jak zwykle chodzić na przełaj, czyli przedzierać się teraz przez pole w śniegu po uszka, korzystają z chodnika (czyli też od zachodniej strony). I wróciłam, bo co można robić, jak wszystko na grubo zasypane?

To się nazywa kuszenie losu
Ile masz tam kilometrów, że koty dokarmiasz?

Siberia napisał:
Wg biletu kolejowego (jeśli nie mam miliona roślin do przewiezienia a od jakiegoś rzadko już mam:( i jadę tylko sama, to wybieram pociąg zamiast samochodu) 338 (Kraków-Lublin i w Lublinie przesiadka na 40 km lokalnego połączenia) i ląduję u mamy. Od niej do ogrodu mam 10 km i tu już tylko samochodem jeżdżę. Swego czasu rowerem ale przyznaję, że od jakiegoś czasu już mi się tak nie chce.
Gdyby warunki robocze były lepsze to zostałabym sobie dłużej ale że nie są to wyszło, że tym razem przejechałam się jedynie "dla kotów".
Mogłam kogoś posłać bardziej lokalnego ale albo, jak ja, musiałby się przedzierać do domu kilkanaście metrow śniegiem po kolana albo tyle samo odśnieżyć sobie łopatą. No nie miałam sumienia;) na nikogo tego zrzucić.

To zakrawa na bohaterstwo

Weź koty do miasta, życie stanie się prostsze

Miałam Ci podpowiadać, abyś zachęciła jakiegoś lokalsa do wydawania karmy kotom,
ale na pana od kosy to chyba nie bardzo można liczyć .
Nawet ja, w wieku emerytalnym przecież, dałabym radę przedrzeć się przez ten śnieg ,
jednak mam do Twojej działki trochę daleko a zaśnieżone drogi nie zachęcają do jazdy takiego super-kierowcy, jakim jestem .
Naprawdę podziwiam Twoje poświęcenie dla tych zwierzaków. .
Warunków do roboty w ogrodzie to chyba jeszcze ze dwa miesiące nie będzie.

Sibi! W mieście mam drugi zestaw futrzaków:), niekoniecznie wszystkie by mi się na tej ograniczonej przestrzeni w Krakowie dogadały.
Elsi:) ale wiesz, że bez tego kociego pretekstu tak samo bym pojechała, bo silnie uzależniona jestem i wyrywam się tam jak tylko mogę. Więc bardzo mam nadzieję, że to tylko dwa miesiące będą a nie dłużej.