Vero,Danusiu, bombonierka to kojarzy mi się z bardziej formalnymi ogrodami, u mnie to raczej torba z cukierkami Pracy było co nie miara...teraz trochę mi tego brakuje.Lubię pracować (w swoim ! ) ogrodzie....może nie tak intensywnie jak kiedyś. Teraz zostały prace bardziej kosmetyczne, przycinanie, odchwaszczanie...ale w cienistych miejscach z dużą ilością roślin, chwasty wyrastają sporadycznie
Ewo, kamieni już mi wystarczy...chyba Kiedyś próbowałem je smarować jogurtem, ale bez powodzenia. Dopiero czas i wilgoć zrobiły swoje.
Polu, dzięki za troskę , jeszcze żyję...chociaż niedawno dość ciężko przeszedłem coś grypopodobnego, ale test na covid miałem ujemny

A w ogrodzie, jak u wszystkich, przyszła zima...i żartów ni ma , bo mrozy zapowiadają srogie....dobrze,że tylko kilkudniowe i śniegu dosypało.
Miałem sporo gałęzi z podcinania tui i sosny więc dużo bylin dostało okrycie, ale jak się przekonałem, to śnieg najlepiej zabezpiecza przed mrozem.















Dostałem już zarodniki z Brytyjskiego Towarzystwa Pteridologicznego. Udało mi się zdobyć kilka rzadkich paproci, których szukałem od wielu lat ...kilka paprotników do kolekcji.



Część już rośnie. Resztę chcę wysiać dzisiaj...ale po każdej wysianej, muszę robić przerwy, albo zmieniać pomieszczenie, więc to czasochłonne zajęcie.

Edyta napisał: Edytko, mniej daktyle, bardziej ptero
Moje koty już w bardziej ekstremalnych sytuacjach sobie radziły

edyta napisał:

Właśnie miałam pytać, czy nie boicie się, że koty wpadną pod lód... Nie zawsze przecież widać, gdzie one chodzą...

Edyto, nie wiem co poszło nie tak, ale wywaliło mi post, a jak go przywróciłem to znalazł się w Twoim wpisie ...może tak zostać?

Fakt, też mnie trochę przeraziło to zdjęcie z kotami na kruchym lodzie. Tylko z drugiej strony wiem, że kotów się nie upilnuje, nie ma takiej siły.

Nie umiałabym tak zmiksować postów .
Twoje dziewczyny faktycznie lubią sport ekstremalny .

To prawda, ze kotów się nie upilnuje, ale ja zastanawiam się, czy nie rzucić czegoś na taflę, żeby w razie draki pomoc im się wydostać z wody .

Edytko u mnie w oczkach są kawałki szarego styropianu .Piją z nich ptaki ,czasem jeże i inne zwierzątka .Włożyłam je tam po tym ,jak utopił mi się jeż .
Tomciu ciekawa jestem ,jak Ci wszystko przezimowało ,bo ja już nie mogę się doczekać na dobre wieści odnośnie paproci Sporo masz jeszcze śniegu ,tak jak i u mnie .Późno zaczął padać i teraz się trzyma ,a mnie się już tak chce coś porobić ,że głowa mała Pozdrawiam ciepło .

Spóźnione, niemniej szczere gratulacje dla Narodowego Skarba!

Tomek, oświeć dyletanta... Dlaczego musisz robić przerwy albo zmieniać pomieszczenie, kiedy wysiewasz paprocie? Mam kilka teorii, ale nie będę się kompromitować

Zaniedbany ten mój wątek, ale w ogrodzie niewiele się działo...to i motywacji nie było .
Nowinko,pozdrawiam również Paprocie po zimie wyglądają na ogół nieźle...ale jak niejednokrotnie się przekonałem,wszystko będzie jasne, jak ruszy wegetacja. Często bywało, ze po zimie dobrze wyglądały, a z niewiadomego powodu nie rozwijały nowych pastorałów...i odwrotnie, te wyglądające na martwe, bardzo ładnie wystartowały .
Edyto, sam jestem ciekaw, co się stało z Twoim postem,bardziej namieszać się nie dało ...być może to wina mojego wolnego komputera?
Sonaj, dziękuję, chociaż nie dostałem jeszcze certyfikatu... komisja może jeszcze zmienić decyzję .
Marto, zarodniki ponoć długo fruwają w powietrzu, więc żeby nie było niespodzianek, powinno się robić dłuższe przerwy. Ale od przyszłego sezonu trochę zmienię kierunek wysiewów. Skupię się bardziej na trzech gatunkach i krzyżowaniu ich odmian. Nie będę bardziej zanudzał, bo wiem, ze paproci jeszcze nie 'czujesz'

Mam kilka starych konewek...czy jak się kiedyś ładnie mówiło podlewaczek. Ale ostatnio trafiła mi się wyjątkowa...bo mosiężna. Ale to się okazało dopiero po umyciu...pewnie dlatego byla wystawiona pod śmietnik







Kilka aktualnych fotek ;0







Konwalik, to dla mnie jedyna czysto- czarna roślina. Ładnie w tym roku przezimowała...



Sporo przemielonych gałęzi zasiliło ścieżki





Jutro może wstawię coś kwitnącego

Że też u mnie na śmietnikach takie cuda nie leżą Piękna jest

Koteczki też cudne

Koneweczka cudo .
Dziewczyny też .
A Twój ogród jeszcze śpi? Tyle kołderek porozkładanych .

Ewo, ano trafiło się synowi...pewnie wcześniej nikt jej nie wziął, bo był wieczór, a konewka mocno zabrudzona
Edyto, przez lata uzbierało mi się sporo włókniny, dodatkowo miałem dużo gałęzi z podcinania tui, których nie mogłem wywieźć, bo pozamykane były punkty przyjmujące zielone odpady. Pookrywałem rośliny, a teraz mam całe ścieżki zawalone dobrodziejstwem. Chyba pora zrobić z tym porządek, bo na razie na przymrozki się nie zanosi...a trzymać to do połowy maja też mi się nie uśmiecha...
Ogród już częściowo posprzątany. Zostało mi trochę gałęzi do przepuszczenia przez maszynę i wycięcie liści paproci...ale w sumie pośpiechu nie ma
Kilka lat temu od moich miłych forumowych koleżanek , nauczyłem się wiosennego namacywania bylin. To się robi zwykle z ciekawości... czy tam z wiosennego zniecierpliwienia.Wkładamy paluchy niezbyt głęboko w glebę i staramy się wyczuć czy w miejscu domniemanej rośliny są już jakieś kły czy wypustki....najlepiej jak są i to twarde, gorzej jak na nic nie trafimy, a najgorzej jak trafimy na miazgę ...wtedy ze dwie noce mamy do tyłu . No ale cóż taki już los ogrodnika. W miejscach gdzie w ziemi nic nie wyczuwamy, zabieg można powtarzać...1-2 razy w tygodniu.....pamiętam jak wiele lat temu przegrzebałem dokumentnie miejsce po hoście 'Hollywood Light'...znalazłem tylko resztki korzeni . A po miesiącu wielka niespodzianka, bo wylażły kły wielkości palca
W tym roku były już delikatne przemacywanki... no i wygląda to dość optymistycznie
Świeży i w sumie nieplanowany zakup.Ciemierik o kwiatach ...w kolorze buraka...posadzony w pobliżu żółto-pomarańczowej azalii...może to być to mile dla oka



Największa i najwcześniej kwitnąca u mnie kępa Trillium cuneatum



Za to nie lubimy irysów żyłkowanych. Jeden kwiatek...reszta szczypior. To wieloletnia roślina



W ten sposób ciemierniki prezentuje koleżanka Poll





Taką wolę przetrwania ma czosnek niedźwiedzi. Był przysypany 30-40cm. warstwą ziemi

Kolego... jakiego buraka? Toż to granatowo czerwona barwa wyśmienitego wina z Piemontu... proszę się doszkolić

Pięknie się będzie 'Barolo' komponował z tą azalią, o której imię przy okazji dopytuję

U mnie też zalega dobrodziejstwo z osłon paprotnych... tyle że ja muszę sobie z nim poradzić za pomocą sekatora... i tak to powoli sobie radzę

Bardzo proszę o danie znaku, kiedy można zabrać się za wycinanie Dryoteris affinis, bo moja połamana w cały świat zalega mi na rabacie i przydusza insze roślinięta

th napisał: Moniś , wybacz,ale dopiero się uczę. Z win, które piłem przypomina słodkie, wiśniowe 'Cherry'
'Barolo/Cherry' będzie się komponował z azalią 'Goldtopas' o kwiatach dużych jak piersi Dody

Ja już wyciąłem liście u affinisa...bo wyglądał jak góra nieszczęścia.

th napisał: Monia mnie ubiegła ... bo dokładnie to samo chciłam napisać.... jakiego, kurka rurka, buraka?

Tomek Mr napisał:
Oto wątek faceta Porównanie przymiotów ulubionej piosenkarki z kwiatami azalii.... jakie to romantyczne!

To piszesz, że wyciąłeś liście Dryopteris affinis? Widzę, że sporo było jednak zielonych Ja usunęłam do tej pory wietlicom i wycięłam niektórym nerecznicom (głownie męskim) , ale tylko te, które były już całkowicie suche, bo w drobiazgi połamane. Tez sukcesywnie ściągam ocieplenia- jeśli mrozy przyjdą, gdy zaczną rozwijać się pastorały, to zostanie nam tylko rozrzucanie polarowych bluz. Dobrze, ze mam ich sporo.

Poll napisał: A to komentarz kobiety

Ale usunęłam liście także wietlicom. Żeńskim.

Poll napisał: Ja chętnie poznam te przymioty w stosownym wątku... o >> tu zapraszam... najlepiej z zajrzeniem do gardełka kwiatu, tak jak lubię


Dzięki za info odnośnie cięcia... liście mojego affinisa także zielone a przez to ciężkie i, jak rzekłam, połamane w cały świat... dlatego się zastanawiałam, czy już mogę... póki co usuwałam to, co suche czyli wietlice... potem mnie naszło na 'Linearis Polydactylon'... i nosi mnie dalej... a to, co potnę, sypię z powrotem na rzeczone, żeby jeszcze takie gołe nie stały