Co u Ciebie Efko?
Skrobnij proszę dwa słowa...

Nelciu Kochana, jakoś tak ciężko mi pisać o moim życiu... Jestem, żyję, ale trochę mam za dużo na głowie. Ogród leży praktycznie odłogiem, radzi sobie sam i cieszę się, że nic więcej nie nakupowałam, bo to co jest, zabiera mi większość czasu gdy jestem w domu. Przy okazji robię zdjęcia, zmniejszam, kadruję, a potem jest późno, chce mi się spać i korzystam z tego, że mogę poleżeć we własnym łóżku.
Większość czasu spędzam w pracy i u mamy. Oczywiście, mogłabym już iść na emeryturę, ale ja tak bardzo kocham swoją pracę, że nie wyobrażam sobie życia emerytki w domu. Gdyby nie praca... chyba bym nie widziała sensu w moim życiu...
Może kiedyś wyjdę na prostą...
Pokochałam pędzelki. Mogę je zabierać ze sobą do mamy i mam odskocznię od smutnych myśli.
I tak się to kręci.
Trochę to chaotycznie napisałam, ale obecnie tak mam.

I jeszcze na dodatek od trzech dni pada cięgiem... Bo mam weekend w domu...





"czekam na wiatr co rozgoni, ciemne, skłębione zasłony..."

Ewcia! I mnie pędzelki odstresowują więc wiem o czym piszesz. No i praca. Choć męczy, choć trzeba wstać i iść, zawsze dobrze popracować, jak kocha się swoją pracę.
I tak czasami w życiu jest, że trzeba zmienić priorytety. Ogród poczeka.

Ewa, ale masz szczęście, że pada!
jak różna jest definicja szczęścia...

Życzę Ci harmonii i równowagi, małych radości dnia powszedniego...
Ogród świetnie sobie radzi, okrzepł już i podziwiam kondycję roślin klony wydoroślały!
Zieleń wprost otulająca!
A co malujesz..?
pochwal się

Miłko, tak, masz rację, czasem priorytety się zmieniają. Trzeba przetrwać

Nelu dziękuję Ci bardzo. Mam nadzieję, że dam rady bez większego uszczerbku na zdrowiu psychicznym. Ja twarda baba jestem

Maluję różnie. Czasem pejzaże, czasem ptaki, rośliny, ćwiczę rękę... nie są to jakieś dzieła sztuki, ale dają mi radość i odskocznię.

Na WOŚP tradycyjnie kota czarnego



Teraz się bawiłam stylami wielkich mistrzów: Picassa, Dalego, Kandisnky'ego, choć Kandinsky zupełnie minie nie porywa... (zdjęcia ma w telefonie, a teraz jestem na kompie)

Pokochałam farby olejne i malowanie szpachelkami, impresjonistycznie trochę, na przykład tak:







A jak mi było bardzo... nie fajnie, to sobie machnęłam sfinksa, który zawsze powstaje z popiołów



Obrazy zajmują jednak dużo miejsca, ściany mam w pokoju już zajęte, więc większość już powstaje w blokach malarskich.
Też się fajnie maluje. A blok malarski jest jak album ze zdjęciami



I to mi daje radość.

Efcia. Życzę Ci dużo siły w tym trudnym okresie życia.
Na wiele rzeczy nie mamy wpływu, ale o siebie trzeba zadbać.
A więc maluj, jeśli daje Ci to radość.
Ogród, jak widać, ma się nieźle.
Gonienie króliczka (te nowe zakupy ) można przeczekać.

Ewuś przepiękne obrazy malujesz cały czas obserwuję na FB myślę o Tobie czasem jak jedziemy do Krakowa do Tomka to mam ochotę wpaśc zobaczyć co słychać ale wiem że jesteś bardzo zajęta więc nie zawracam Ci głowy

Elu, bardzo Ci dziękuję

Danusiu, dziękuję Ci bardzo zawsze jesteście miłe widzianymi gośćmi u mnie... tylko problem w tym, że ja nie za często jestem w domu

Ewciu wiem ściskam Cię mocno

Ktoś powiedział, że to droga do celu jest najważniejsza...
Często muszę sobie to powtarzać

Odskocznia - tak, ale pewnie i pasja fajnie jest próbować różne tematy, mnie abstrakcje tamtej epoki też nie pociągają,
ale impresjonizm już tak, choć nie chwytam za pędzle ostatnio...

No ta łyżeczka to z mojej szuflady po prostu

Efciu, ściskam mocno i wspierająco.
Swietne są te szpachelkowe obrazki. Dobrze, że masz coś co pomaga w tym trudnym czasie.

Pięknie rozwija się Twój talent malarski Też mi się spodobały obrazy malowane szpachelkami
Trzymaj się

Efciu
Trudny czas, ale dobrze że masz odskocznię w pistaci pasji malowania, masz do tego talent i pięknie malowidełka wychodzą spod Twojego pędzelka.
Dużo sił i zdrowia

Ewuś, jesteś dobrą i zdolną osóbką z pewnością sobie poradzisz
Dużo zdrowia, trzymaj się Kochana