Ślicznie Gosiu wiosenka zaczyna u mnie na razie wszystko stanęło bo się ochłodziło ale może i lepiej bo trochę mnie przerażało jak wszystko w styczniu zaczęło nawet u nas ruszać

Danusia, patrzyłam na prognozę długoterminową i pogoda ma być do połowy marca taka sama. Czyli w dzień na plusie w nocy przymrozki. Nie wiem jak rośliny na to zareagują, bo tak jeszcze nie było, żeby w sumie zimy nie było.

Całkiem niezła ta wiosna ...w lutym

Małgosiu jak na zimowe miesiące to masz cudną wiosnę. Na pogodę wpływu.nie mamy ,,rośliny muszą dawać radę.

Margoś, dziwna sprawa z tymi igłami sosen. Ja mam kilkanaście pospolitych, a nigdy nie było czego grabić. Wręcz muszę sypać ściółkę pod sosny
Twoje też pospolite czy jakieś inne? Może to jakiś grzyb?

Nie zastanawiałam się która gaura jest odporniejsza, bo mam tylko jedną białą. Ale zdziwiłam się, że jest taka świeża zimą. Kiedyś miałam, dawno temu i ... mi zmarzła. Ale różowa chyba była.

Siberia napisał:
Ja mam 3 czarne i też nieźle sypią, ale tych Gosi nie przebijają.

Gosiu, także walczę z winobluszczem pod żywopłotem
i mimo wyrywania z korzeniami ciągle gdzieś odbija,
to wytrwały zawodnik, nie wolno mu odpuszczać.
Sporo masz już zwiastunów wiosny, jak na początek lutego.
Zauważyłam "ogryzki" na ciemiernikach, no kurczę, już trzeba zaczynać walkę ze ślimorami????

Ewo, no właśnie... wiosna Najbardziej mnie martwią te różnice temperatur w dzień i nocą.
Masz mniej igieł? Może moja sosna większa od Twoich?

Gosia, Ty to masz ogrzewanie podłogowe, to się nie martwisz

Iwonka, ja mam sosne czarną i żółtą. Ta żółta mniej gubi igły.
Wydaje mi się, że to naturalny proces u sosen. Gubią te najstarsze, a z wiekiem gubią też dolne gałęzie.
Koleżanka, która ma ogród w lesie też ma całe rabaty zasłane igłami.
Chociaż może to być wszystko. Zobaczymy.

Miłko, no właśnie słyszałam, że ta różowa jest mniej odporna. A tu proszę trzyma się lepiej niz te białe. W ogóle liczę, że w tym roku gaury ładnie przezimują i się rozrosną. Uwielbiam je za zwiewność i za długie kwitnienie

Elu, właśnie az sie boje zabrać za ten winobluszcz. Wiem, że nie wykarczuje do końca. Nie ma na to szans, bo korzenie już ma potężne. Nie przypilnowałam w odpowiednim czasie i teraz już chyba się go nie pozbędę.
Jesli jest ciepło to i pewnie ślimaki grasują. Ja do tej pory nie walczyłam z nimi. Nie robiły mi jakiś wielkich szkód. Może przez tę łagodną zime będzie w tym roku inaczej?

W dzień + 3, nocą -3. Ciekawa jestem jak to wytrzymają nasze rośliny. Na razie nie mam czasu na wyjście do ogrodu. Może w niedzielę sie uda.
W sobotę jadę razem z Isią do Gosi z Łowicza po podpory.
Już się nie moge doczekać kiedy staną na rabatach.

Dużo pracy z tymi igłami, dzielnie dajesz sobie radę. Jakbym w takim tempie liście wygarniała, to bym miała już posprzątane, ech! W ogrodzie już widać wiosnę i szczęśliwie już prawie tydzień lutego zleciał.

Małgosiu ja i podpory czekamy,zabierzcie słoneczko żebyśmy mogły przejść po ogrodku

Kasiu, ja raczej aż w takim tempie nie pracuję. Ot taki zryw. Od tamtej pory nie wyszłam popracować. Nadal tuje czekają na czyszczenie, a rabaty na wycinkę starych gałązek.

Gosiu, słoneczka nie trzeba, najważniejsze, żeby deszcz nie padał. Ale zawsze przyjemniej pochodzić w słoneczku

W w międzyczasie piekę chruściki

Margoniu napisz proszę przepis... bo oczywiście nie pamiętam.

U mnie też różowa gaura jest bardziej odporna od białej, która po zimie ginie.

Nelu wysyłam na telefon

Dzięki!

Moja biała gaura rośnie od wielu lat, ale słyszałam, że to ewenement. Kupiona w Holandii biało - różowa też 2 zimy dała radę, ale nie rozrosła się szczególnie - zobaczymy co będzie dalej.

Jakie cieniutkie chruściki... zjeść bym zjadła... ale robić mi się nie chce

Dlaczego Neli na telefon przepis wysłalaś? Liczyłam na jego upublicznienie...

Edytka, od jakichś 2 lat mam białe i biało różowe, ale one maja malutkie kępki. Mało się rozrastają. Ta różowa kupiona została w zeszłym roku i zdziwiła mnie że tak ładnie przezimowała.
Zobaczymy co bedzie dalej

Ewo, chruściki nie są trudne. Ja robie nawet 2 razy w tygodniu. Ogranicza mnie tylko m., który nie cierpi zapachu smażenia.
No, ale trudno musi trochę przecierpieć bo ja je uwielbiam

Miłko to p0rzepis rodzinny mojego m. Wyślę Ci na pw