Serce się raduje, kiedy się widzi takie widoki . Zdrowe i zadowolone roślinki. Cień bywa zbawieniem...

Moniczko jednak cień zbawieniem dla roślin w takie upały, jakie nas nawiedziły. Hosty jak z katalogu, Amalia piękna.
U mnie prawie wszystkie przypalone.

Ach, nie ma to jak cienisty ogród , widzę to już pomalutku w swoim zagajniku gdzie wiele roślin mimo upału i suszy daje radę i raduje ogrodniczą duszę .
Widoki w dal pierwsza klasa , sprawiają wrażenie że ogród nie ma końca

Wspaniała zieleń! Rodki w bardzo dobrym stanie ale koniecznie pokaż fotki, kiedy ten cały mały raj kwitł

No właśnie...
Dzięki Monik, że miałam okazję znów zerknąć na te cudne zieloności!
A i kwiatki są przecież, horki teraz dają kolor, szkoda, że deszcz nas nas wygonił... stąd brak fotek.

Dobrze Swietka prawi.
Pokazałaś dużo zieleni, a chciałoby się zobaczyć wiecej kwiecia, nawet tego archiwalnego

Taka soczysta zieleń sama w sobie jest dekoracyjna , chyba jedynej nie przeszkadza mi tu brak innych kolorów , ale z przyjemnością obejrzałabym rh w kwiatach.

Monia, i znowu luty Cię tu chyba zastanie

Monia a Ty przepraszam znów cały rok będziesz zimą pokazywać???

W sumie chciałam napisać coś w tym stylu, co Danusia...

Ech... mili moi... przecież nie trzeba mi powtarzać... co kwartał

...a może jednak trza


Czas zatem opuścić rozgrzany lipcowym słonkiem taras i zmierzyć się z październikowym cieniem




Danusiu... a przepraszam, chyba jednak nie dam rady pokazać całego roku... miałam dłuuugi rozbrat z aparatem... i obawiam się, że w kalendarzu może zabraknąć jakiegoś miesiąca albo i dwóch


Miłko... no ogarnęła mnie depresja ogrodnicza jak nic... bo ta susza, te wgryzy, te dziury... ech... w ostatnim czasie moje wizyty w ogródku ograniczały się do szybkiego rzutu okiem i stwierdzania, że wciąż jest przytłaczająco i beznadziejnie... po czym następował w tył zwrot i nie chciało mi się o tym gadać


Margo... a popatrz... niespodzianka... wyrobiłam się przed lutym... może jeszcze z raz się uda


Krzysiu... czerwiec to mój ulubiony miesiąc... wtedy oddycham i odpoczywam... głównie od majowych kolorów... a rośliny ubrane li tylko w liście... najpiękniejsze


Jurku... kwiecie jeszcze będzie... a przynajmniej tak zakładam... na zimową porę w sam raz


Nelu... byłyście z Irmą w moim ogrodzie w najlepszym jego momencie... wręcz idealnym nawet z deszczem... bo później upał, susza i... równia pochyła


Swietko... ja zawsze mam problem, że w maju robię za dużo zdjęć a później nie mogę się przez nie przebić... ale już powoli włącza mi się tęsknota za rodkowym kwieciem, więc... w najbliższym kwartale się pochwalę... nawet rym mi wyszedł


Wiesiu... cień ma swoje zalety... ale potrafi też być przytłaczający... tak jak ma to miejsce u mnie teraz i wczesną wiosną... człek widzi słonko (u sąsiada za płotem), ale nie wystawi twarzy, nie złapie promieni, bo te zajrzą do ogródka dopiero z końcem kwietnia a we wrześniu go opuszczą

Soniu... hosty w czerwcu cieszyły oko, ale późnym latem nadciągnął kataklizm ślimakowy... doprawdy nie wiem, skąd przy takiej suszy one się u mnie objawiły i zadomowiły... a dodam, że nie miałam z nimi problemu od kilku lat... tak teraz masakra i to mimo granulek, i wieczornego ściągania z liści... nie dałam rady się ich wyzbyć, stąd hosty o słabszej substancji liścia ucierpiały... mocno

Doroto... w rzeczy samej, serce się raduje... szkoda tylko, że czerwiec z jego świeżością i zielonością nie trwa dużo, dużo dłużej

Majko.... no i zdaje się, że o tych przypalonych rodkowych liściach nie odpisałam... a ja po prostu, jak denerwują i wchodzą w oko, to usuwam... jak uznaję, że przejdę obok bez wzdrygania, to zostawiam... zresztą tak samo obecnie robię z liśćmi naruszonymi przez opuchlaki... jak dużo za dużo wgryzów, to żegnam i liść spada... jak pojedyncze, to tylko ciężko wzdycham




Zeszłam dziś do ogródka... i coś tam udało mi się nawet sfocić... generalnie strefa cienia się żółci i deczko purpurowieje... to zaś skutecznie odwraca moją uwagę od dziur i wgryzów wszelakiej maści... może się jeszcze wykaraskam

Z daleka nawet ładnie

Moniś dobrze że wyszłaś z aparatem i zajrzałaś do strefy cienia …strasznie krytyczna jesteś dla siebie .Czytajac a później patrząc na fotki doszłam do wniosku że nie powinnam wychodzić z aparatem do ogródka bo u mnie cały czas jest coś nie tak.

Fajnie, że chociaż coś...
W sumie Cię rozumiem, bo też narzekam na suszę, robale i inne takie tam. Można by zrzędzić, że dawniej to były sezony! Ale zawsze coś było nie tak.
Czyli czekamy na wiosnę, na soczystą zieleń host i paproci. Wtedy wrócisz do żywych
Nie, nic z tego! Pisz, pokazuj, planuj, inspiruj!

Eeee.... ładnej niż u mnie... także wyłaź z dziury..

Mnie taki lekko jesienny ogród się podoba

U mnie jesień już znacznie bardziej się panoszy!

A rozterki... ogrodnik rozterki będzie miał zawsze, tym bardziej, że taki mamy klimat

Te rodki z kutnerem są niesamowite

Moniko, naprawdę świetnie ogród wygląda po takiej zimie i po takim lecie. A depresja ogrodnicza, jak mi się wydaję, często nas, ogrodników, dopada po trudnym sezonie. Też tak odczuwam ... ale były i piękne słoneczne dni, i cudowne przebarwienia ... nam udało się wyskoczyć do Arboretum w Rogowie i napaść oczy klonami japońskimi ... szkoda tylko, że już dzień się skraca i słońca coraz mniej ... ciągle coś kupuję na przecenach ... chociaż już mam dość sadzenia ... teraz cebulowe czekają ...

Monisia powiem Ci że pięknie jest a już ten kotełek w słoću

Z tym słonkiem to racja Moniczko że wiosną i sienią chciało by się nieco promyków na twarz, ale latem to już niekoniecznie bo ostatnie lata nawet dla ludzi mało zachęcające a co dopiero dla ogrodów . A czytam że obrywasz rodkom mocno powygryzane liście to chyba tych wygryzków nie masz wiele bo widzę zdrowiutkie rodkowe liście . Moje rodki przy takim podejściu byłyby już golutkie , teraz wycinam całe gałęzie z nadzieją że mniejsze dam radę opanować
A jesień ładnie się u Ciebie jesieni

Monik, jak fajnie zobaczyć migawki z Twojego ogródka Pięknie, jesiennie ...
Zaciekawił mnie ten rodek na pierwszym zdjęciu z błyszczącymi liśćmi. Trochę miejsca pozyskałam na leśnej działce i tak sobie dumam

Moniko tyle odcieni zieleni i jeszcze jesienne przebarwienia, cudny ogród.
Też trochę liści rodków oberwałam, ale przymierzam się do przycinania wiosną. Łyse od dołu i głupio posadzane na wąskiej rabacie, przy chodniku do domu.